خداحافظی با محمدعلی کشاورز در قطعه هنرمندان/ “پدرسالار” با معرفتِ سینما و تلویزیون آرام گرفت
خداحافظی با محمدعلی کشاورز در قطعه هنرمندان/ “پدرسالار” با معرفتِ سینما و تلویزیون آرام گرفت
امین تارخ در جریان تشییع محمدعلی کشاورز تأکید کرد که بازیگران هم‌نسلِ من این معرفت را از او آموختند که باید صمیمانه، بی‌پیرایه و فروتن، یادگاری‌های تأثیرگذاری از خودشان به جا بگذارند.

خانواده‌اش تصمیم گرفتند که برای “پدرسالار” به یادماندنی هنر ایران، مراسم وداع برگزار نکنند اما با رعایت پروتکل‌های بهداشتی جمعی از سینماگران،‌ علاقه‌مندان و مسئولین خودشان را به بدرقه “محمدعلی کشاورز” رساندند. همان‌طور که کامران ملکی یکی از اعضای خانه سینما به این نکته اشاره کرد باید بزرگترین مراسم وداع و بدرقه را برای “استاد” برگزار می‌کردیم که کرونا اجازه نداد و خانواده‌شان نمی‌خواستند مردم در این شرایط اذیت شوند. سیدعباس صالحی وزیر ارشاد، حسین انتظامی رئیس سازمان سینمایی، قادر آشنا مدیرکل هنرهای نمایشی، عباس عظیمی رئیس مجموعه فرهنگی و هنری برج آزادی و منوچهر شاهسواری مدیرعامل خانه سینما از مدیران حاضر در این مراسم‌اند.

امین تارخ و روایتی از آموزش معرفت “محمدعلی کشاورز”

بازیگران زیادی به چشم می‌خورند که نام اسماعیل شنگله، امین تارخ و خسرو احمدی پرآوازه‌تر است. امین تارخ در جریان مراسم تشییع محمدعلی کشاورز تصریح کرد: “استاد” خصوصیات بارز انسانی داشت و به لحاظ حرفه‌ای در هنر بازیگری بی‌پیرایه، فروتن و خیلی جوان‌صفت بود. یک بار من در ستایش از او گفتم که همواره اجازه می‌داد او را “محمدعلی” خطاب کنند. به صمیمیت احترام می‌گذاشت و خیلی رفیق بود؛ همه این خصوصیات انسانی در کنار حرفه‌ای‌گری‌هایش بر آثارش تأثیر مثبت می‌گذاشت. اهل نظم و دیسیبرین حرفه‌ای در عین جدیت بود. به نظرمن در طول مدتی که رویش به دنیا بود آثار ارزنده‌ای را به جا گذاشت چه به لحاظ فرهنگی و هنری و چه به لحاظ انسانی و تأثیر آن به نسل‌های بعد از خودش.

اسماعیل شنگله و مرور خاطرات

در ادامه اسماعیل شنگله که مدت‌هاست از او در تلویزیون، تئاتر و سینما خبری نیست با درگذشت “محمدعلی کشاورز” و وجودِ نقاهت و بیماری، درباره خاطراتش با سال‌های همکاری این هنرمند قدیمی گفت: آشنایی من با این مرحوم از ۶۴ سال پیش آغاز شد، از سال ۱۳۳۵ که هر دو برای اولین در هنرستان هنرپیشگی تهران یکدیگر را دیدیم و برحسب اتفاق، چون منزل‌مان نزدیک به هم بود و پیش از آن هم خبر نداشتیم، دوستی میان‌مان شکل گرفت و این دوستی ادامه پیدا کرد و مانند آبراهه‌ای شد که این آبراهه تبدیل به رودی شد که هر دو ما را به‌دنبال خودش کشاند و برد.

وی سپس به مرور برخی از اولین تجربه‌های همکاری خود با زنده‌یاد کشاورز در دهه‌های ۳۰ و ۴۰ پرداخت و گفت: قرار نبود ۶۵ سال رفاقتمان به روز

درگذشتش ختم شود و قرار نبود تنهایم بگذارد. کشاورز هر کاری را به راحتی قبول نمی‌کرد و تنها در کارهای شاخص بازی کرد تا برای همیشه ماندگار بماند.

 

 

  • منبع خبر : تسنیم